Reizen bij reisverhaal Caprivi
| Naam Reisverhaal: | Caprivi |
Vandaag doen we eerst een game drive door het kleine Mahango National Park dat vlakbij onze lodge ligt.We betalen 90ND en rijden het park binnen. We zien direct een pak dieren: kudu's, oryx, olifanten, impala's en zelfs sabelantilopen die we in Etosha nog niet gezien hadden. In de bomen zitten haviken en mooie vogels in alle kleuren.
We rijden verder en zien rechts van ons een klein wagentje een zijwegje inrijden in de richting de rivier. Ik ben er bijna zeker van dat dit geen 4x4 is en neem me voor om straks bij het buiten rijden deze weg ook eens te nemen.
Verderop komen we aan een enorme baobab. Deze oeroude boom is werkelijk gigantisch in omvang. Dit park is kleiner en gezelliger dan Etosha en de meeste toeristen nemen het hier ook iets minder met de regels. We stoppen op een open plek aan de rivier en volgen een paar duitse toeristen die samen met hun gids in het gras verdwijnen naar de oever van de rivier. Plots horen we kreten en een enorme plons. Blijkt dat er op de oever een grote krokodil lag die, gelukkig voor ons, vlug het water in vluchtte toen wij er aankwamen. Aan de overkant van de rivier zien we duidelijk een grote krokodil liggen en een beetje verder zijn nijlpaarden aan de oever aan het grazen. We genieten in stilte van dit tafereel maar kijken toch maar goed rond ons of er geen dieren ongemerkt dichter komen.
We rijden verder en komen aan de grens met Botswana. Het is belachelijk maar ik kan het niet laten: ik rij met de auto over de grens om me 20m verder weer om te draaien en terug te rijden. We zijn toch maar lekker in Botswana geweest! In dit park moet je dezelfde weg terug naar de uitgang nemen. Blijkbaar moet er ergens een dood dier liggen want plots zien we een pak gieren onrustig heen en weer lopen en steeds naar dezelfde plek terug gaan. Het is echter te ver om goed te kunnen zien wat er ligt en we durven hier ook niet uitstappen.
Even verder kom ik aan het wegje waar ik deze morgen de andere kleine wagen zag inrijden. Het is verboden de hoofdweg te verlaten en de andere kleine wegen zijn duidelijk afgebakend maar bij deze weg staat er niets en we hebben daarnet gezien dat het kon dus....... 15m verder zit ik vast! Het was dus wel een 4x4! We stappen uit en graven maar hoe meer we graven hoe dieper de wagen zakt. Largo begint ondertussen lichtjes ongerust te worden maar dan stopt er een andere auto om ons te helpen. De mensen helpen duwen maar in de ondertussen al heel diep gezakte wagen is geen beweging te krijgen. Net op het moment dat de andere mensen om hulp wilden rijden komen er 3 jeeps aangereden. We doen ze stoppen en het valt mij op hoeveel volk er uit deze wagens komt. In elke jeep zitten zeker 7a8 mannen gekleed in kaki "soldatenuniform". De mannen komen naar ons en vragen hoe dit is kunnen gebeuren. Een iets oudere man komt bij ons en maakt een zeer belangrijke indruk op ons. Alle andere mannen benaderen deze persoon met heel veel respect. We tillen de wagen uit het zand en dan begint de discussie. Is deze weg goed afgezet of niet? Nee natuurlijk niet want er staat niets. Na veel gediscussieer vertrekt de oudere man richting de rivier en één van de soldaten verteld mij dat ik een wel heel slecht moment heb uitgekozen om mezelf vast te rijden. De man is namelijk de minister van toerisme van Namibie die net nu persoonlijk komt kijken of alles wel goed en veilig is voor de toeristen die hier rondrijden. Bad timing inderdaad. Na nogmaals mijn excuses te hebben aangeboden wordt alles op een typisch Afrikaanse manier geregeld. Een stralende glimlach en een handdruk maakt een eind aan dit voorval.
We rijden voorzichtig naar het hotel en blazen uit tot 16.30u het tijdstip dat onze boot vertrekt. We zijn de enige toeristen in dit bootje en we vertrekken onmiddellijk onder begeleiding van een gids. De man laat ons allerhande vogels zien en we varen langs de oever vlak naast krokodillen. De dieren bekijken ons niet eens hoewel we ze wel heel dicht naderen. En dan is het eindelijk zover! Een beetje verder liggen een kudde nijlpaarden samen in het water. Enorme dieren zijn dit die onder en boven water liggen en direct imponeren. De gids blijft echter op een veilige afstand en verteld dat dit de gevaarlijkste dieren van Afrika zijn. Deze monsters maken per jaar het meest menselijke slachtoffers. Wanneer je geconfronteerd wordt met een nijlpaard op het land en je komt per ongeluk tussen hem en het water terecht valt hij onmiddellijk aan. Ook in het water is dit dier niet te vertrouwen. Een nijlpaard kan over de bodem lopen dus je ziet niet waar hij is wanneer hij onderduikt. Ik bekijk ons superlicht bootje en ben niet ontevreden dat de gids een respectabele afstand bewaard. De krokodillen benaderen we heel dicht omdat die normaal toch gewoon het water invluchten maar van de nijlpaarden zijn de Afrikanen zelf echt bang! Verder zien we niet veel dieren maar de mooie zonsondergang maakt toch wel veel goed.
We varen terug naar de lodge als plots op een paar meter afstand van ons onverwacht een nijlpaard boven komt. De gids schrikt ervan en geeft onmiddellijk meer gas. Nogmaals een bewijs dat je een ontmoeting met deze lieverdjes beter uit de weg gaat. Wel spannend!
Wanneer we zitten te eten horen we plots onder de struiken die vlak naast het restaurant in het water hangen gegrom. Dat het serieus is blijkt uit het feit dat alle mannelijke personeelsleden van de lodge de bediening onmiddellijk stoppen en allemaal op onderzoek gaan naar de rivier. Met zaklampen schijnen ze naar de opgekomen nijlpaarden en diegene die echt te dicht gekomen zijn worden verjaagd met vuurpijlen. De ganse avond hoor je de dieren grommen en lawaai maken, zelfs tot in je slaapkamer
.jpg)
Wil je reageren?
Velden met een * zijn verplicht.
