Reizen bij reisverhaal Etosha National Park
| Naam Reisverhaal: | Etosha National Park |
Vannacht werd ik rond 2 uur wakker en kon de slaap niet meer vatten. Ik deed stilletjes mijn dikke trui aan, nam de zaklamp en ben naar buiten gegaan. In het pikdonker ben ik het uitkijkplatform voor de verlichte drinkplaats opgeklommen en ben stilletjes gaan zitten. Onbeschrijflijk welke geluiden je hoort 's nachts! Je hoort langs alle kanten geritsel, je hoort in de verte leeuwen brullen en olifanten.... wat doen olifanten eigenlijk? Toeteren? Je hoort olifanten toeteren. Plots hoor ik iets aankomen, ik hoor zachte trage stappen op de stenen maar zie verder niets. Ik hou mijn adem in en ineens zijn ze er, twee giraffen die in het donker stilletjes komen drinken op enkele meters van mij. Ik zit hier volkomen alleen en kan perfect genieten van dit wonderlijke schouwspel. Het is prachtig om zien hoe de dieren door hun lange poten moeten buigen om te kunnen drinken. Interessant om zien is ook dat de ene giraf rechtop blijft en waakt terwijl de ander drinkt waarna ze omwisselen. De stilte, het duister en het eenzame maakt dit een bijzondere ervaring.
Na het ontbijt begint onze volledige dag safari. We zien enorm veel dieren. Bij de eerste waterplaats zien we een massa dieren, elanden, impala's, oryx, kudu, giraffen enz.... We verbazen ons over het spel dat drie hyena's spelen met de kleinere springbokjes. de hyena's sluipen dichter waarna de springbokjes in paniek wegrennen. De hyena's gaan daarop weer weg om een tijdje later via de andere kant terug dichter te komen waarna het ganse tafereel zich herhaalt. Ze zijn duidelijk maar an het plagen want dit gebeurt zo verscheidene keren zonder dat ze ook maar aanvallen. Mooi om zien.
Bij de waterplaats "kalkheuvel" blijven we zeker een uur kijken! Een massa olifanten (misschien wel 30 dieren) is aan het drinken en spelen in de modderpoel. Bij hen zijn een paar schattige kleine dieren. Vlak naast ons, echt op pakweg 10 meter, liggen twee leeuwen lui in het gras te slapen. Wanneer het iets te druk wordt gaan ze zich een paar meters verder leggen.
We rijden verder naar Halali. We zien veel dieren maar rond het middaguur is het plots gedaan want het wordt redelijk warm nu. We bereiken Halali, kopen iets te drinken en rijden naar "Rhino Drive". Het is mijn wens om hier een neushoorn te zien maar behalve slechte weg zien we hier niets. Een eenzame slang kruipt de weg over maar daar blijft het bij. Het wordt later en we rijden terug naar de eerste drinkplaats. Geen dieren deze keer maar wanneer we beter kijken zien we waarom: de twee leeuwen zijn dichter komen liggen bij de waterplaats en geen enkel dier durft in de buurt te komen. Het park sluit om 17.30u en net wanneer we om 17.15 willen vertrekken komt er een kudde zebra's aangelopen. Ik denk meteen aan mijn maaltijd bij Joe's Beerhouse en denk dat die leeuwen dit ook wel zullen lusten maar Anouck wordt nu wel heel erg ongerust ivm het sluitingsuur.
We vertrekken dan maar naar de uitgang. Het was een enorme leuke dag. Je kan Etosha niet beter vergelijken als met een natuurdocumentaire. Alles wat je daarop ziet beleef je ook in dit formidabele park en dit alles zonder begeleiding, op eigen tempo en met je eigen vertrouwde huurwagen! Leeuwen vlak naast je, olifanten die op 5 meter van je wagen de weg oversteken en nog veel, veel meer.
Natuurlijk moet je een paar regels in het oog houden: de maximum snelheid in Etosha is 40km. en het is ten strengste verboden om uit de wagen te stappen maar wanneer die olifanten of leeuwen zo dicht bij je zijn heb je daar weinig behoefte toe. Op sommige plaatsen zijn hekken voorzien waarachter je een toilet vindt en waar je dan even de wagen kan verlaten, dat dit hek geen enkele invloed heeft op het gedrag van de dieren is duidelijk omdat sommige hekken en toiletten gewoon plat liggen en volledig afgebroken zijn. Toch maar blijven uitkijken! Onvergetelijk en na de Himba's een tweede echte super-ervaring
De langste rit van de reis komt eraan! Vandaag gaan we 640km rijden, gelukkig allemaal op goede, verharde weg. We rijden naar de Caprivi strip. De Caprivi is een zeer smalle landstrook die loopt tot de grens met Botswana. Dit zou een totaal ander stukje Namibie moeten zijn omdat je hier wel water hebt want de Okavango rivier stroomt hier. Merkwaardig genoeg hebben we tot nu toe niemand ontmoet die ook dit stukje Namibie bezoekt. Is het de afstand die iedereen afschrikt of zijn het de verhalen over Angolese rebellen die vroeger de streek onveilig maakten en die de mensen afschrikken? Wij hebben er in elk geval veel zin in. We vertrekken en via Tsumeb rijden we naar Grootfontein. De weg is perfect en we kunnen constant 120km/u rijden (en soms iets harder). In Grootfontein, wat een gezellig klein stadje is, gaan we iets drinken en eten kopen en we vertrekken weer. Een beetje verder passeren we weer zonder problemen het Veterinair hek en plotseling verandert de omgeving. Langs de weg zie je plots typisch Afrikaanse dorpjes. Kleine gemeenschappen staan langs de kant van de grote weg. Overal zie je hutten, kinderen (daar gaan onze lolly's weer), mensen die maispap maken, vrouwen die de onmogelijkste dingen op hun hoofd dragen en enorme stukken rundsvlees die gewoon hangen in de takken van de bomen. We stoppen langs de weg bij een jongetje die prachtige houten maskers verkoopt. We hadden dit al in ons hoofd zitten om mee te brengen als souvenier maar tot nu toe hadden we nog niets gezien naar onze smaak. Deze maskers zijn echter zeer mooi. We vragen de prijs en hij antwoord maar we verstaan hem niet en vragen nogmaals de prijs. Onmiddellijk zegt hij dat we "discount" kunnen krijgen! We bekijken de maskers en wanneer hij ze omdraait kan je duidelijk zien dat deze met de hand gemaakt zijn. Je ziet aan de achterkant nog steeds de boomschors! Prachtig. De prijs is 200ND (20 euro) voor twee maskers (man & vrouw). We vragen hoelang hij hieraan gewerkt heeft en hij maakt ons duidelijk dat één masker twee weken werk vraagt. We krijgen het dan ook niet over ons hart om op de prijs af te dringen. We betalen en hij heeft nog een vraag. Of hij ons petje krijgt dat in de auto ligt! Wordt het toch nog kostelijk :)) We rijden verder en genieten enorm van de mooie omgeving. Dit is inderdaad een totaal ander Namibie. Dichtbevolkt en precies zoals je Afrika verwacht. Overal mensen en houten hutten, we zien mensen op een bank zitten naast klompen vlees die zo zwart zien als.... vlees maar zwart kan zien. Grote stukken zijn afgebeten door de dieren en de stukken waar nog vlees zit zien zwart van de vliegen. Sterke mensen wonen hier dat ze dit kunnen eten. In Rundu tanken we in een tankstation waar een massa mensen en vooral jongeren rondhangen. Voor de eerste keer op deze reis voel ik mij iets minder veilig omdat een paar van hen wel erg veel interesse hebben in het eten en de dingen die op de achterbank liggen. Gelukkig kunnen we zonder problemen weer verder rijden maar ik zou hier mijn auto niet onbewaakt achter laten. Overal zie je de was buiten hangen of komen mensen terug van de rivier met enorme manden wasgoed. We bereiken de grens met Botswana rond 14.00u en de lange rit is formidabel meegevallen. we krijgen in ons hotel, de Mahangu Safari Lodge, een zeer mooie ruime kamer en gaan onmiddellijk kijken naar de rivier die vlak naast het hotel loopt. Zoals ik al eerder schreef hoop ik hier nijlpaarden te zien maar voorlopig lukt dit nog niet. We beklimmen een hoge uitkijktoren en zien recht tegenover ons op de andere oever een kudde olifanten uit de bossen komen om te drinken aan de rivier. Het restaurant ligt op een terras gedeeltelijk over de rivier en bij het avondeten horen we de olifanten en nijlpaarden brullen. Ik heb ze nog niet gezien maar dan toch al gehoord. Naast het hotel ligt een klein National Park en daar gaan we morgen naartoe. In de namiddag gaan we een boottocht maken op de onder begeleiding van een gids uit onze lodge. Weer een dag om naar uit te kijken. Het eten hier was trouwens ook uitstekend!
Wil je reageren?
Velden met een * zijn verplicht.
