Reizen bij reisverhaal rit naar de varkensbaai
| Naam Reisverhaal: | rit naar de varkensbaai |
Vandaag nemen we de bus richting varkensbaai. We bezoeken eerst een krokodillen boerderij waarna we een soort indianen reservaat bezoeken. De sporen van de orkaan Dennis die hier nog vorige week passeerde zijn uiteraard nog duidelijk te zien. Ik ben blij dat we hier een week later zijn want het natuurgeweld moet enorm geweest zijn. Enorme bomen liggen met wortel en al uitgetrokken langs de kant van de weg. We maken een boottochtje door de mangroves en komen aan bij de "indianen". Na ons bezoek een drankje en hopla....weer op pad.
De rit in de bus is eigenlijk nog het plezantst van al. Je passeert dorpjes waar de tijd 50 jaar stil gestaan heeft. In het dorpje "Isabel" passeren we een klein station waar 4 mannen op een bankje zitten. Ze bekijken onze bus, maar hebben niet de minste interesse voor ons. We rijden verder door de velden en langs verschillende universiteiten. Onze gids verteld dat de scholing in Cuba op hoog niveau staat en volledig gratis is. In ruil wordt van de studenten verwacht dat ze na hun studie, wanneer ze een diploma hebben, 2 jaar kosteloos voor de staat werken om zo hun studie terug te betalen. Onze gids is een zelf een prof en heeft 15 jaar op Jamaica gewerkt en les gegeven. Toen Fidel besloot dat alle buitenlanders terug naar Cuba moetsen komen heeft hij een baantje als gids aangenomen omdat de fooien van de toeristen meer opbrengen dan het loon dat hij in Cuba krijgt als leraar!
We komen aan in de varkensbaai (playa giron). Het nu zo vredige en prachtige strand was ooit het decor voor één van de bloedigste gevechten uit de Cubaanse geschiedenis. Het was hier dat in 1961 1400 huurlingen, opgeleid door de cia in opdracht van Amerika, Cuba binnenvielen om het regime van Fidel Castro te verslaan. castro was echter al op de hoogte van de geplande aanslag en de huurlingen liepen dan ook een enorme nederlaag op. Vandaag is de varkensbaai een prachtig strand met zelden gezien, helder water. De ideale temperatuur, het azuurblauwe water en witte stranden nodigen dan ook onmiddellijk uit om te zwemmen.
Ook op de weg terug naar Varadero blijven we kijken naar het dagelijkse Cubaanse leven en zien nu ook dat achter de glimlach, achter de typisch Cubaanse muziek een pak armoede en miserie zit. We rijden terug via ongeveer dezelfde weg en passeren weer in het dorpje "Isabel" waar de vier mannen ..............nog steeds aan het station buiten zitten op hun bankje alhoewel we 5 uur later zijn. Het leven in Cuba....
Wil je reageren?
Velden met een * zijn verplicht.
